Magia ornamentu / Galeria / Okucie z głową dzika
Okucie z głową dzika
Chronologia:
Wczesne średniowiecze, VIII w. n.e.
Lokalizacja:
Liski, woj. lubelskie, Polska; odkrycia przypadkowe
Wymiary:
7,9 cm (długość), 3,8 cm, (szerokość), 0,6 cm (grubość)
Muzeum im. ks. Stanisława Staszica w Hrubieszowie
Okucie wykonane z brązu zdobiło końcówkę wąskiego pasa. Jest zdobione z obu stron. Na przodzie ponad połowę zajmuje głowa dzika, którą ukazano z profilu. Widoczne są nozdrza i wargi zwierzęcia, wklęsły policzek oraz migdałowate poziome oko. Obok głowy dzika znajdują się symetryczne wici roślinne. Tylną stronę w całości pokrywa wypukły ornament wici roślinnej ułożony w dwa poziome pasy. Forma i zdobienie okucia łączące elementy zoomorficzne oraz roślinne wskazują na późnoawarskie pochodzenie. Awarowie byli ludem koczowniczym, który pojawił się w Europie w połowie VI wieku naszej ery i osiadł w Kotlinie Karpackiej, gdzie do dziś znajduje się najwięcej podobnych okuć.
