Miecz wykuty z żelaza z miedzianą inkrustacją przedstawiającą bóstwa rzymskie: Marsa i Wiktorię. Jest to broń obosieczna, z prostą głownią, zaopatrzoną w 4 struziny (rowki). Inkrustacja jest efektem nałożenia miedzianej blaszki w zagłębienia żelaznej głowni u jej nasady. Została uzupełniona punktowaniem i liniami rytymi. Miecz był rytualnie pogięty, obecnie składa się z czterech części. Ta wyjątkowa broń wykonana na terenach Cesarstwa Rzymskiego była własnością wojownika należącego do elity ludności kultury przeworskiej, zamieszkującej w pierwszych wiekach naszej ery teren Lubelszczyzny, należącej wówczas do Barbaricum (zobacz więcej).