Przedmiot z brązu, w kształcie owalnym, z lekkim wcięciem w górnej części. Na wypukłej powierzchni matrycy (awers) wyryty jest wizerunek dwóch stylizowanych ptaków, które splatają się wzajemnie skrzydłami, tworząc dwa węzły z trzech splecionych pętli (nawiązujące do skandynawskiego ornamentu plecionkowego). Ten ornitomorficzny motyw obramowany jest delikatnym rowkiem i wieńcem drobnych guzków. Spodnia część zabytku (rewers) jest płaska i gładka. Matryca służyła do wyrobu ozdób, tak zwanych kołtów, z cienkiej srebrnej lub złotej blachy, a później także z miedzi, cyny, metodą wytłaczania i wybijania. Były to ozdoby głowy kobiecej mające postać wypukłych i przystających do siebie brzegami blaszek, które posiadały wytłoczony ornament i uszko do zawieszenia na czepcu lub opasce po obu stronach twarzy. W tak skonstruowaną ozdobę wkładano tkaninę nasączoną substancjami zapachowymi. Ten rodzaj ozdób należy wiązać z terenami Rusi, jednakże rdzennym terenem ich występowania było Bizancjum.