Małe okrągłe okucie stanowiło element ozdobny skórzanej sakwy bądź stroju. Zostało odlane z brązu. Kształtem przypomina wypukły, ażurowy guzik złożony z otoku i wypełniającego go wzoru. Wzór jest zbudowany z dwóch przeplatających się, wydłużonych owali. Wspólnie tworzą symbol zbliżony do krzyża równoramiennego – tak zwany węzeł Salomona. Otok i wzór węzła pokrywają w całości ukośne żłobienia imitujące splot grubego sznura. Druga strona okucia jest gładka. Węzeł Salomona to symbol, który występuje w wielu kulturach na przestrzeni dziejów: w starożytnym Rzymie, Bizancjum, na zabytkach merowińskich, karolińskich, skandynawskich. Można go spotkać również na obszarach wczesnośredniowiecznej Słowiańszczyzny Wschodniej.